|
رهبري به طلاب هنر وارستگي را آموختهاند |
|
|
|
کد خبر : 20180 |
|
۱۰:۴۱:۰۴ ۱۵ بهمن ۱۳۸۸ |
|
امام جمعه قم بيان داشت: پيام رساي اقدام رهبري نشاندهنده اين است كه هنر يك عالم دين، علم و وارستگي او است.
به گزارش مركز خبر حوزه، آيتالله سيدهاشم حسينيبوشهري ضمن تقدير از اقدام دانشگاهيان و مسئولين دانشگاه تهران در تقديم دكتراي افتخاري به مقام معظم رهبري گفت: هر وقت شخصيتي بزرگ در ميان جامعه وجود داشته باشد كه مايه فخر و مباهات آحاد جامعه به خصوص قشر تحصيل كرده جامعه باشد اين گونه اقدامات را انجام ميدهند و اين نشان دهنده جايگاه رفيع مقام معظم رهبري در عرصههاي علمي و دانشگاهي است.
وي ادامه داد: كار دانشگاهيان يك كارستودني و يك عرف شناخته شده است، ولي آنچه از سوي رهبر انقلاب مطرح شد، در بردارنده نكته بسيار مهمي است كه براي طلاب، فضلا و روحانيت بسيار اهميت دارد و آن اينكه زيطلبگي داراي ويژگيهاي خاص خود از جمله دوري از عالم تشريفات، عناوين و اعتبارات ظاهري است.
عضو خبرگان رهبري اضافه كرد: اعتبار يك روحاني فرهيخته از ناحيه خداي متعال است و توفيق خدمتگذاري به دين و حضور در صحنه تبليغ مهمتر از اين عناوين است.
وي تصريح كرد: اگر چه مدرك دكتراي افتخاري دانشگاه از نظر اعتباري، جايگاه قابل توجهي دارد، ولي از سوي ديگر دوري گزيدن از اعتبارات ظاهري از ويژگيها و خصلتهاي طلبه و عالم دين است.
آيتالله حسينيبوشهري با اشاره به اقدام اخير مقام معظم رهبري در عدم پذيرش دكتراي افتخاري از سوي دانشگاه تهران گفت: اين اقدام يك پيام رسا براي روحانيت داشت و آن اين كه طلاب و فضلاي حوزههاي علميه آنچه برايشان بايد حائز اهميت باشد، عناوين حوزوي است و نبايد به سلسله القاب و اعتباراتي كه از روند طلبگي جدا است دلخوش كنند.
وي گفت: جامعه، از روحانيت و عالمان دين انتظارات خاصي دارد و در روايات نيز وارد شده شخصيت ديني كسي است كه مردم با نگاه به او به ياد خدا، آخرت و دينداري بيافتند.
عضو جامعه مدرسين حوزه علميه قم عنوان كرد: در ميثاق طلبگي، همه هويتها و ارزشهاي خوب عالمان ديني نهفته شده است و اگر اين ويژگيها در يك انسان به عنوان طلبه و روحاني باقي ماند، بيشترين نقش و تاثير را در جامعه دارد و اعتبارات و ويژگيهاي ديگر، معيار نيست.
وي تاكيد كرد: گرچه برخي عناوين اعتباري در جامعه امروز متداول شده است، اما مقام معظم رهبري مطرح كردند و بيان داشتند در چارچوب ويژگيهاي حوزوي و طلبگي است و اگر انسان از اين مرحله پا را فراتر نهاد و به اين ويژگيها قانع نبود از ذيطلبگي جدا شده است.
|